( 641 ) الحكيم علي الصوفي ( ق 11 - ق 11 ) علي الصوفي الأصبهاني فاضل أديب شاعر بالفارسية جيد الشعر ، كان يشتغل بالطب ، وهو من أعلام القرن الحادي عشر . من شعره قوله وقد استلهمه من آية " الله نور السماوات والأرض " في سنة 1043 : زهى دور از وصال چشم بي نور * درخشان از جمالت تابش هور تو در دلها چو مصباحي بمشكاة * تودر هر ديده أي نور على نور فروزد كوكب از عالي درختى * بسروى مى نمايد آتش طور دماغم خشك از آن بادام چشم است * بجوشد خونم از عناب منظور برون از شرق وغربم ره نمودند * شبم نزديك ووادى تيره ره دور هواي خود زسر بايد نهادن * بيابان گرم وآب چشمها شور سرچشمه اگر نايد بچشمم * بدريا رفت بايد از همين خور على آهوى ما بگذشت از اين دشت * جرد كور توتاكى بر لب گور وله من الرباعيات : ما صورت خود بكاغذى ساخته أيم * زين ره بخيال هر كسى تاخته أيم اين نغمه ء مستانه در اين باغ نبود * ما گوش بحرف هر كس انداخته أيم * * * درها ز خدا هميشه باز است بتو * بسته در روشنائى آزاست بتو معشوق على چه خوش بر آمد بهمه * ميخورده بما وبنماز است بتو